Parafia pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus
Historia Parafii
Poznaj historię naszej Parafii
Erygowanie parafii (1912) i zasięg terytorialny
Nasza parafia została erygowana w październiku 1912 roku. Wydzielono ją z parafii Świlcza. Zostały do niej przyłączone miejscowości: Rudna Wielka, Rudna Mała, Rogoźnica, a w późniejszym czasie z części Rudnej Wielkiej utworzono nową miejscowość – Pogwizdów Nowy.
Ślad dobroci i wdzięczności
Do powstania parafii przyczynił się dr hr. Stanisław Dąmbski, właściciel ziemski z Rudnej Wielkiej. Parafianie, jako dowód wdzięczności, podjęli się trudu renowacji grobu rodzinnego hrabiów Dąmbskich, który znajduje się na naszym cmentarzu parafialnym. Przy tym grobie zawsze modlimy się za Zmarłych dobrodziejów i fundatorów naszej parafii.
Pierwsze lata: ks. Józef Hajduk i kaplica przy ochronce
Jej pierwszym administratorem został mianowany ks. Józef Hajduk, który do istniejącej ochronki prowadzonej przez Siostry Służebniczki Starowiejskie, dobudował drewnianą kaplicę, która stałą się pierwszym kościołem parafialnym w Rudnej Wielkiej. W 1920 roku, po rocznym administrowaniu parafią przez ks. Jana Tarnkowskiego, proboszczem został ks. Marian Kulczycki, który podjął się trudu budowy nowego kościoła. W 1928 roku biskup przemyski Anatol Nowak poświęcił i wmurował kamień węgielny nowej świątyni. W październiku 1936 roku poświęcono nowy kościół, który za księdza Antoniego Olejarki został uroczyście konsekrowany 16.05. 1955 r. przez ks. biskupa Wojciecha Tomakę z Przemyśla.
Lata 1982–2006: ks. prał. Stanisław Wójcik – kościół w Rogoźnicy i kaplica cmentarna
Podczas duszpasterzowania ks. prałata Stanisława Wójcika /1982 – 2006/, obecnie rezydenta w parafii, wybudowano kościół w Rogoźnicy oraz kaplicę na cmentarzu parafialnym.
Od 2006 roku: proboszcz ks. dr Wacław Sopel
Od roku 2006 w Uroczystość matki Bożej Częstochowskiej, z woli ówczesnego Ks. Biskupa Ordynariusza Kazimierza Górnego, funkcję proboszcza objął ks. dr Wacław Sopel pełniący jednocześnie obowiązki wykładowcy etyki i teologii moralnej w WSD w Rzeszowie.
Renowacja świątyni (2007): ogrzewanie i malowanie
Ponieważ świątynia wymagała gruntownej renowacji, wspólnie z nowo powołaną Radą Parafialną, podjęto kroki zmierzające w tym kierunku. Kościół od 52 lat nie był malowany, zakurzony i brudny ze względu na rodzaj ogrzewania /nadmuchowe na olej opałowy/. Dnia 09. 02. 2007 r. uruchomiono nowe ogrzewanie w kościele. Tego samego roku rozpoczęto prace malarskie w świątyni prowadzone przez p. Stanisława Zimę z Lubatowej, które ukończono 14.11. 2007 r.
Odnowienie wystroju i stolarki
Pięknie odnowione figury Świętych w ołtarzu głównym i ołtarzach bocznych to dzieło mistrza Józefa Glińskiego z Łańcuta. Firma „Vidok” podjęła się całkowitej wymiany drzwi i okien w świątyni na nowe, aluminiowe z przygotowaniem pod ewentualny przyszły montaż witraży w kościele.
Infrastruktura i otoczenie świątyni
W kościele została założona klimatyzacja oraz wentylacja, a wokół kościoła wykonano odwodnienie, zrobiono nowe studzienki. Wymieniono także kostkę wokół obejścia kościoła, rozbudowano zakrystię. Parking przy plebanii został wykonany z kostki brukowej zastępując kamienny żwir zalewany często przez wodę.
Elewacja i wyposażenie wnętrza: ławki, konfesjonały, prezbiterium
Zmodernizowano również ogrodzenie kościoła, wykonano docieplenie oraz nową elewację świątyni w kolorze słonecznym, która zastąpiła posępny, cementowy kolor. Wnętrze świątyni wzbogaciło się o całkowicie nowe ławki wykonane przez firmę Krzysztofa Łozy z Wólki Hyżneńskiej oraz nowe, cztery konfesjonały wykonane przez braci Tomasza i Pawła Skiba z miejscowości Ujazdy wraz z ołtarzykami pod figury Matki Bożej w prezbiterium oraz nawach bocznych. Poszerzono prezbiterium, wykonano nowy ołtarz z granitu oraz ambonkę, które zastąpiły dotychczasowe drewniane.
Modernizacja organów (2009)
Niewątpliwym sukcesem była całkowita modernizacja organów, której podjął się organmistrz z Chmielnika p. Paweł Ziaja w 2009 r. Pierwotnie były to organy 18- głosowe, obecnie 26- głosowe w tym 3 głosy językowe. W ocenie Komisji Kurialnej organy zostały wykonane zgodnie ze sztuką organmistrzowską.
Kaplica św. Jana Pawła II i pamiątka Ojca Świętego
Z nieużywanej kaplicy bocznej, która stanowiła podręczny magazyn, po gruntownym remoncie wykonano kaplicę św. Jana Pawła II, w której umieszczono podarowany przez kard. Stanisława Dziwisza fragment pasa od sutanny Ojca św.
Zaplecze dla scholi przy chórze
Po drugiej stronie, gdzie znajduje się wejście na chór, zostały wykonane prace stolarskie i renowacyjne, które stanowią doskonałe zaplecze dla parafialnej scholii prowadzonej przez Siostrę Organistkę.
Dom Parafialny: sala teatralna, kawiarenka, biblioteka
W darze Ojcu św. Janowi Pawłowi II wyremontowano i zmodernizowano Dom Parafialny w którym znajduje się sala teatralna z obszerną sceną widowiskową, kawiarenka dla młodzieży oraz biblioteka parafialna prowadzona przez Akcję Katolicką. Sala teatralna liczy 135 miejsc siedzących. Jest wykorzystywana przy różnych uroczystościach kościelnych i patriotycznych.
Jubileusz 100–lecia (2012) i Misje święte
W roku 2012 parafia obchodziła Jubileusz 100 – lecia istnienia poprzedzony Misjami św., które prowadził O. Roman Bakalarz – dominikanin z Borku Starego.
Rozbudowa kaplicy cmentarnej i modernizacja cmentarza
W ostatnich latach rozbudowano kaplicę cmentarną, wykonano nowe ławki /135 miejsc siedzących/, nową posadzkę granitową, nagłośnienie, oświetlenie wewnętrzne oraz zewnętrzne, alejki spacerowe wraz z ławkami, toalety oraz monitoring cmentarza. Obecnie kończone są prace przy nowym ogrodzeniu cmentarza.
Posługa w parafii: wikariusze, kościelny i Siostry
Znacząca jest także posługa Ks. Wikariuszy, pana kościelnego Józefa Mierzwy oraz Sióstr Służebniczek NMP Niepokalanie Poczętej, które dbają o piękno Domu Bożego i wspierają swoimi modlitwami w realizacji różnorakich inicjatyw.
Parafia dziś: wspólnota 3591 wiernych i dziedzictwo patronów
Na chwilę obecną parafia liczy 3591 wiernych, przybywa wiele nowych rodzin, które powoli włączają się w życie wspólnoty. Nie brakuje tutaj ludzi kochających Boga, Ojczyznę i parafialną świątynię. Ta świątynia naprawdę bije sercem głęboko wierzących ludzi, którzy dbają nie tylko o piękno murów, ale także o piękno własnego ducha. Inspiruje nas do tego świadectwo życia naszych Patronów: św. Teresy od Dzieciątka Jezus i św. Andrzeja Boboli.